Ο Τσαρλς Σπένσερ «Τσάρλι» Τσάπλιν (Charles Spencer «Charlie» Chaplin) γεννήθηκε στο Λονδίνο στις 16 Απριλίου 1889. Οι γονείς του ήταν θεατρίνοι, τα παιδικά του χρόνια δεν ήταν ιδιαίτερα ευτυχισμένα και γελαστά. Μετά τον πρώιμο χωρισμό των γονιών του πέρασε τη νηπιακή ηλικία του ανάμεσα σε μπουλούκια θεατρίνων, συνοδεύοντας τη μητέρα του στις περιοδείες της ανά την αγγλική επικράτεια. Όμως, βρέθηκε ορφανός από πατέρα και με μητέρα άνεργη. Η ζωή του μικρού Τσάρλι έγινε πολύ δύσκολη. Για να κερδίσει το μεροκάματο της οικογένειας αυτοσχεδιάζει μικρά χορευτικά στους δρόμους του κακόφημου Λονδίνου και μαζεύει τις πενταροδεκάρες των περαστικών.

Οι παλιές γνωριμίες των γονιών του, ήταν αυτές που τελικά τον βοήθησαν να βρει μία κανονική δουλειά στον παιδικό χορευτικό θίασο των «Eight Lancashire Lads». Σε ηλικία μόλις οκτώ ετών ήταν ήδη επαγγελματίας ηθοποιός, ερμήνευε παιδικούς ρόλους σε παραστάσεις στο Λονδίνο και στα 17 του χρόνια είχε γίνει μέλος ενός επιτυχημένου θιάσου,  του Φρεντ Κάρνο, με τον οποίον και έκανε δύο περιοδείες στην Αμερική.

Φθάνοντας στο Λος Άντζελες, τον Δεκέμβριο του 1913, είχε ήδη αποφασίσει να μη γυρίσει πίσω στην Αγγλία. Η πρώτη του ταινία, «Making a living» (1914), μπορεί να μην ενθουσίασε τους παραγωγούς του τότε μικρού Χόλιγουντ, όμως διέκριναν σε αυτόν ένα ξεχωριστό ταλέντο. Ο Τσάπλιν ήθελε να μεταφέρει στη μεγάλη οθόνη όλη την εμπειρία του πλανόδιου θεατρίνου. Λίγους μήνες αργότερα και με 11 ταινίες στο ενεργητικό του νιώθει ήδη «βετεράνος» ηθοποιός, έτοιμος να πάρει ο ίδιος την κάμερα στα χέρια του. Μέσα από τους πειραματισμούς του, γεννιέται ένας οικείος και παγκόσμια αναγνωρίσιμος  ηθοποιός. Ένας μικρός αλητάκος , με περίεργο περπάτημα, κοντό μουστάκι, μεγάλα παπούτσια, ημίψηλο καπέλο και μπαστούνι, που προσπαθεί να επιβιώσει μέσα σε ένα κόσμο κοινωνικής αδικίας και ταξικής ανισότητας. Τα φτωχικά του χρόνια γίνονται μια μακρινή ανάμνηση. Ένα νέο συμβόλαιο με την εταιρεία Mutual, γίνεται ο πιο ακριβοπληρωμένος ηθοποιός του Χόλυγουντ. Γίνεται ο απόλυτος μάστορας της παντομίμας, με μια έκφραση του προσώπου του, μπορεί να οδηγήσει τον θεατή από το γέλιο στο δάκρυ.

Το 1919 ιδρύει τη United Artists μαζί με δύο ακόμη μεγάλους ηθοποιούς της εποχής του, τη Μαίρη Πίκφορντ και τον Ντάγκλας Φέρμπανκς, και συνεχίζει τις εισπρακτικές επιτυχίες του, αγνοώντας για αρκετά χρόνια τη νέα τεχνολογία του ομιλούντος κινηματογράφου, φοβούμενος ότι η ουσία της τέχνης του, η παντομίμα, θα εξαφανιζόταν ανάμεσα στους διαλόγους. Έργα του, όπως «Τα φώτα της πόλης» («City Lights»,1931) και οι «Μοντέρνοι καιροί» («Modern Times», 1936) ήταν βωβές ταινίες που γνώρισαν τεράστια επιτυχία την εποχή του ομιλούντος κινηματογράφου. Το 1940 γύρισε την πρώτη του ομιλούσα ταινία, τον «Μεγάλο Δικτάτορα» («The Great Dictator»), που ήταν μια σάτιρα του Αδόλφου Χίτλερ.

Οι θεατές όλου του κόσμου μπορεί να λάτρεψαν τον Τσάπλιν, οι επικριτές του όμως στην Αμερική δεν ήταν λίγοι. Ήταν φιλοκομμουνιστής και αυτό ήταν κάτι που δεν το άντεξε το μακαρθικό λόμπι του Χόλυγουντ. Ο ίδιος είχε πει «λένε πως ο κομμουνισμός μπορεί να εξαπλωθεί σ’ όλο τον κόσμο, κι εγώ λέω: – και τι έγινε;» το Δεκέμβριο του 1942 είπε «δεν είμαι κομμουνιστής αλλά είμαι περήφανος να πω ότι είμαι φιλοκομμουνιστής.» Έφυγε στην Ελβετία το 1952. Έκανε τέσσερις γάμους, οι δύο με ανήλικες νύφες.  Στα 28 του νυμφεύτηκε την 16χρονη ηθοποιό Μίλντρεντ Χάρις, στα 35 του την καλλονή Λολίτα Μακ Μάρεϊ (αργότερα Λίτα Γκρέι) και στα 44 τη 19χρονη ηθοποιό Πολέτ Γκοντάρ. Τέταρτη και τελευταία σύζυγός του υπήρξε  η Ούνα Ο’ Νιλ, κόρη του θεατρικού συγγραφέα Ευγένιου Ο’ Νιλ. Όταν παντρεύτηκαν εκείνος ήταν 54 χρονών κι εκείνη 18. Μπορεί ο πατέρας της Ούνα να μην ήθελε αυτό τον γάμος, όμως το ζευγάρι έμεινε μαζί μέχρι το θάνατο του Τσάπλιν και απέκτησαν οκτώ παιδιά.

Ο Τσάπλιν δεν έλαβε ποτέ ένα κανονικό βραβείο όσκαρ. Τιμήθηκε το 1927 από την Αμερικανική Ακαδημία Κινηματογράφου, που απονέμει τα Όσκαρ, για την «ιδιοφυή, συγγραφή, σκηνοθεσία και παραγωγή» της ταινίας «Το τσίρκο» και το 1972 για την «ανυπολόγιστη συμβολή του στην εξέλιξη του κινηματογράφου ως της μεγαλύτερης μορφής τέχνης του 20ου αιώνα». Το 1975 χρίστηκε ιππότης της Βρετανικής Αυτοκρατορίας από τη βασίλισσα Ελισάβετ κι έγινε «σερ».

Ο Τσάρλι Τσάπλιν πέθανε τα Χριστούγεννα του 1977 στο Βεβέ της Ελβετίας, σε ηλικία 88 ετών.

Πολυξένη Γκιούρη

16-2-2019

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.